martes, 13 de mayo de 2008

Un Día


Mais tarde, cando o Sol descanse no lado escuro, buscarei a maneira de erguerme, e buscar un lugar a onde ir. E ti, virás comigo.
Coma tantas outras veces, fuximos. E farémolo correndo, da man, alborotados e ríndonos de eles. Eses que rompen a nosa paz e observan dende as fiestras a nosa tranquila vida.
E chegará un tempo no que as mañás sexan doces coma nísperos, e as tardes soen melancólicas e dean paso a lúas amarelas, e noites de pupilas estreladas.
E na praia, deitados, deixaremos de soñar co paraíso, e abrazados xogaremos coas ondas.

jueves, 8 de mayo de 2008

Liberté, Égalité, Fraternité


El 11 de Septiembre de 2001, en la capital del primer mundo Nueva York, 2.973 personas fallecidas y 24 desaparecidos, fueron y siguen siendo la excusa para tomar numerosas medidas drásticas, que cambiaron el mundo. Un mundo a medida de los países desarrollados.

Los días 3 y 4 de Mayo de 2008, en Myambar una desolada esquina del tercer mundo en Birmania, una cifra aún desconocida pero que ronda los 100.000 muertos, y miles de desaparecidos, se queda en lo que es: Una cifra, incapaz de modificar ni un ápice nuestras acomodadas posaderas. En un país amordazado por la dictadura militar y con 53 millones de personas por debajo del umbral de la pobreza.


Esto tiene que tener un final. Espero no estar aquí para cuando el fuego del infierno convierta en abono, nuestras pobres vidas ricas.

lunes, 5 de mayo de 2008

Oswaldito, Berde, Chua Chua...



Fai xa doce anos que chegou a nosa tenda(Kingmatt e mais eu tiñamos unha Tenda De Surf), un elemento greñudo, vaqueiros cortados polo muslo e camisa a cadros. Un home-neno, con ideas inverosímiles sobre o surf e as súas variantes. E sobre as mulleres e as súas....... cousas. Dende querer cambiarlle as pranchas de abaixo aos corchos(bodyboards), por unha dun modelo distinto. Ata colocarlle bombonas para facerlles mais roker. As súas tablas, planas e con todo o roker na punta: "babuchas". A súa onda preferida: Grande e cerrona! -Ajaaaaaaaa..... O seu método para limpar o cabezal do aparato de música do coche: metelo nun caldeiro con auga e xabón e colgalo no tendal a secar..... Cando estropeou a ventá da porta do coche, e nin baixaba nin subía: -Pois doulle parafa e pego as maos e a baixo.........E así facía. Co Ginsu abría as latas e comía o atún. Pintaba os tambores de freo do coche e logo, para secalos, íase dar unha volta nel..... Os que viñan detrá gustaballes moito o efecto lunar que lles deixaba a pintura no capó......
Era membro dun clan salvaxe e temible, do que formaban parte: Walter, Suso e o gran Aleixo. Este último encontrase surfando e bebendo nas praias solitarias dos sonos verdadeiros.
Berde era o rei da noite e do día, o señor de Peizás, O amo de San Martiño e o amigo ao que todo o mundo chama cando as cousas non van ben. È o campión galego de surf de todos os tempos. O azote das burelesas, Mr. polito.......
Como todos os raros asociais e humildes, agocha un corazón tan nobre coma a súa mirada, e unha autenticidade autóctona e increvantable. A súa dignidade estará sempre a salvo, mentres non grite: -Chuminos espesosssssssssss....... no medio dalgunha praia do noso litoral.
Moito debería de escribir sobre Berdeal, pero sen unha cervexa e KinMatt polo medio, non me atrevo a continuar.
Dez anos despois do último baño xuntos, o venres chamoume e surfeamos Esquinita's. Mal vento, sen ondas e na peor marea. De todas as maneiras, foi un pracer. Espero repetilo pronto, e xunto a Suso, Walter e KingMatt.
Un saúdo Campeón De Surf De Todos Os Tempos Dos Barrotes Infernais.

martes, 29 de abril de 2008

Noticia


Como prometí una tabla a Teté, para finales de Enero. Como lleva shapeada tres meses y sin glasear. Como tras un error en la pintada, me desanimé y abandoné. Como no hay olas y el temporal azota los castaños del jardín. Como necesito soledad y calma para olvidarme del curro. Como soy un vago de tres pares. Como llevo meses poniendo escusas inadecuadas. Como veo que por mucho que la deje de lado, no se glasea sola. Como sólo quedan 103 días para el "holocausto final" y 23 para las vacaciones. Como van a llegar los foams nuevos para los tablones y va a seguir esta sin acabar en el taller. Como no tengo nada que escribir mientras no arregle mi cabeza. Y esto no será posible hasta que resuelva el conflicto laboral. Os daré una noticia: ME BAJO A GLASEAR!!!!!!!!

lunes, 21 de abril de 2008

Turismo, Ancestros, Pulpo Y "Mala Gente"


Los últimos dos días, estuve con Aran, disfrutando de un regalo de Navidad de su empresa. Un fin de semana en una casa de turismo rural. Fuimos a Casa Teixoeira, en Ribeira, a cinco minutos de las dunas, o debería de decir en singular, La Duna, de Corrubedo.

La zona ya la conocía, gracias al surf, pero no algunas cosas como el dolmen de Axeitos. No me explico hace seis mil años, como demonios subían la losa granítica de la parte superior. Pero imagino que la poción mágica, la descubrió Panoramix, en una escapada a "Jalisia". Sí lo se, entonces yo seré descendiente de Obelix..... Bueno, la visita al dolmen es recomendable.


Como siempre he creído que a esas casas "rurales", sólo iban urbanitas mesetarios, mantenía una recelosa espectaciòn antes de la llegada. Pero he de admitir que fue una estancia placentera. La casa merece un 10. Y, debido a la época, estuvimos solos. Es decir, estaba entera a nuestra disposiciòn. Total, dos días de relax. Sin prisas, sin surf, sin guitarra, sin llamadas, sin compromisos.... en los que conseguí olvidarme de los problemas laborales que me acechan. Y, que sólo terminaran con mi salida de la empresa o mi entrada en prisión por asesinato con ensañamiento.......................... con mucho ensañamiento.

El domingo, bajo una sólida y amenazante capa de nubes "nejras", salimos hacia Muros. Pueblo también conocido anteriormente, y donde se come un pulpo y un raxo (y seguro que más cosas) ESPECTACULARES. y donde, por fin, conocí a Chus y a Chusma (misma persona pero diferente perfil). Otro ESPECTACULAR producto de Muros. Su casa, situada como la mía, en una zona alta, presume también de una vista privilegiada y de tranquilidad suficiente, para shapear a gusto. Y así lo hace Chus.

Vi sus tablas y su taller, trabajo impecable. Estudiadas formas, y acabados precisos, hacen que me pregunte porqué no existe un Shaper gallego con mercado suficiente como para dedicarse a ello a tiempo total.... Seguirán triunfando las grandes producciones, ante el trabajo artesanal y el trato personal y específico al cliente. Una verdadera pena!

Un placer conocerte Amigo, y en el próximo, espero tener tiempo y conocer también al Sr. Martinez....

Un "finde" distinto, del que recordarè, sobretodo, las risas con Arancha..... y esa manera suya de entender las cosas, que la hace tan especial.

De hoy en un mes vacaciones con KingMatt y Carlos Pita. A ver si llego!!